www.nederlanders.fr

Het netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Alle berichten zijn gemarkeerd als 'Korte Verhalen' (170)

Vakantie in september

De enorme hond van de man uit de Creuse blaft als zijn baas verder dan twee meter uit de buurt is. En dat is hij nogal eens, want de man maakt graag een praatje en hoort bij de inventaris van de camping. Hij kan dus ook gasten ontvangen en ze wijzen op de bel waarop ze moeten drukken als de acceuil onbemand is. Dan komt de immer in het zwart geklede, kettingrokende Jeremy op zijn fiets aangesneld. Intussen blaft de hond met regelmatige tussenpozen, terwijl de man uit de Creuse hem zonder…

Doorgaan

Toegevoegd door Dienke Cazemier op 16 September 2018 om 20.00 — 2 commentaren

Heet

Het was heet, deze zomer. Af en toe was het zo heet, dat je niet meer wist waar je het zoeken moest. De enige plek waar het nog een beetje uit te houden was, dat was de kelder.

Nou had ik al heel lang het plan op gevat om in die ruige ruimte met de eeuwenoude stenen muren en spinnenwebben, een grote tafel neer te zetten, die te dekken met een damasten tafelkleed, het fijnste porseleinen servies, de mooiste kristallen glazen, en het tafelzilver dat ik al jaren ergens voor dit doel in een…

Doorgaan

Toegevoegd door frans brugman op 15 September 2018 om 19.30 — 11 commentaren

Jan Rottefanger 11 van 12

Arnos en Faneta namen alle spullen die ook maar iets met het schilderwerk te maken hadden mee in de auto. Onderweg nam Arnos het scenario een paar maal met Faneta door en hoopte maar dat ze het aan zou kunnen.

Het was al donker toen de SAMU en de politie arriveerden. Faneta bleef in de kamer timide op de bank zitten. Het eerste inventariserende verhoor gaf geen aanleiding tot problemen; Wie is wie en wat is jullie relatie. Faneta kon zonder terughoudendheid alle achtergrond informatie…

Doorgaan

Toegevoegd door Herman op 15 September 2018 om 7.00 — 7 commentaren

Une belle balade - een mooie wandeling

NEDERLANDS ONDERAAN:

Me revoici, tout guilleret après six jours de bonheur à marcher le long des routes. Ou mieux dit, le long d’un chemin d’environ 150 km (détours et errements inclus), qui serpente dans la campagne environnant Nimègue, et finit par se mordre la queue, comme tout serpent mystique qui se respecte, là-même où il a commencé: dans la splendide église Saint-Stéphane. Ce chemin s’appelle, en bon…

Doorgaan

Toegevoegd door sylvainlelarge@gmail.com op 15 September 2018 om 7.00 — 3 commentaren

fata morgana

Hij had sowieso al een lichte aversie tegen smartphones in het algemeen en tegen Apple in het bijzonder, maar zijn vrouw had een paar jaar geleden een iPhone van dochter kunnen overnemen. Het was niet anders.

Samen met zijn vrouw zat hij in het café een espressootje te drinken met een glaasje water erbij en hij moest alleen maar even een sms’je naar iemand sturen om een bepaald misverstand dat op de loer lag te…

Doorgaan

Toegevoegd door Dorine van der Marel op 14 September 2018 om 13.00 — 23 commentaren

Jan Rottefanger 10

Jan verveelde zich die middag. Hij zou eigenlijk het hek rond het land moeten inspecteren maar hij had daar helemaal geen zin in. Hij neusde nog wat rond in het huis op de plaatsen waar hij nog niet geweest was. Het huis was niet groot dus daar was hij snel mee klaar.

Hij liep de woonkamer in, het manshoge schilderij in de voorlopige fase stond duidelijk aanwezig te zijn met net zo duidelijk de afwezigheid van mannelijke attributen.

Een idee kwam in hem op, hij begon te grijnzen.…

Doorgaan

Toegevoegd door Herman op 13 September 2018 om 8.00 — 3 commentaren

Jan Rottefanger 9

De volgende morgen, tijdens het ontbijt smeedde Faneta het hete ijzer.

‘Het is nu een mooie gelegenheid om je te schilderen.’

‘Nu? Kan dat vanmiddag niet?

‘Vanmiddag moet ik naar huis om aan mijn administratieve en huishoudelijke verplichtingen te voldoen en mijn vader te melden dat hij vanavond weer voor zichzelf mag zorgen.’

‘Oké, maar zo? Zoals ik er nu bijzit? Ik zie er niet uit, ongeschoren, mijn haar in oorlog…’

‘Dat is juist perfect, geen glamour maar gewoon…

Doorgaan

Toegevoegd door Herman op 12 September 2018 om 8.00 — 8 commentaren

Bol

Jean is geboren en getogen in het huis waarin hij nu 86 jaar woont, waarvan 65 jaar met Marie. Zij kwam uit een dorp hier zeven kilometer vandaan. Ze spraken daar met nét een beetje een ander accent, maakten de cider nét even anders, maar deze verschillen bleken overbrugbaar. Naast elkaar zitten ze aan de keukentafel te stralen. Het leven is niet altijd goed voor ze geweest, maar ze zijn er nog en zijn heel monter. We zitten er al een half uur voor we koffie krijgen. De meegebrachte…

Doorgaan

Toegevoegd door Dienke Cazemier op 11 September 2018 om 20.00 — 1 commentaar

Jan Rottefanger 8

Op de terugweg van de supermarkt naar Jan zijn tijdelijke domein had Faneta het door haar bedachte scenario voor de rest van de dag met Jan doorgenomen.

‘Als we jouw spullen hebben uitgeladen ga ik door naar huis om mijn inkopen op te bergen en mijn e-mail te checken of er nog wat bijzonders is. Daarna kom ik weer hier na toe, dan kun jij intussen je tandarts bellen. Ik denk tegen drieën wel weer terug te zijn.’

‘Oké.’

Jan meldde zijn tandarts dat hij goed was aangekomen, zich…

Doorgaan

Toegevoegd door Herman op 10 September 2018 om 8.00 — 5 commentaren

Ontmoeting

Voor de ingang van de Lidl stond een man. Toen ik naar binnen ging hoorde ik achter me een oude motor een verwoede poging doen om aan te slaan. Het bleek de man, hij hoestte. Toen ik weer naar buiten kwam, stond hij er nog. Hij sprak me aan. Een bedelaar, dacht ik. Terwijl hij me smekend aankeek strooide hij met een hese grocstem een reeks enge ziektes over me uit waaraan hij leed. Tot mijn verbazing geen longkwaal. Wel suikerziekte en…

Doorgaan

Toegevoegd door Theodora Besse op 8 September 2018 om 8.00 — 13 commentaren

Fuch fuch fuchsia

Alles was klaar: fietsen achterop de auto, broodjes gesmeerd, gîte schoon en de nieuwe huurders in ons huisje geïnstalleerd. Zelfs de zes mini-fuchsiaatjes - die door echtgenoot net voor de vakantie waren gestekt en dus mee moesten om hun overlevingskansen te vergroten - stonden bewaterd op de hoedenplank. Kortom we konden vertrekken. 

Binnen in huis geef ik mijn ouders al een dikke knuffel om te voorkomen dat de kat…

Doorgaan

Toegevoegd door Dorine van der Marel op 7 September 2018 om 21.30 — 5 commentaren

Jan Rottefanger 7



Faneta kwam in haar deux-chevaux, redelijk op de afgesproken tijd aangehobbeld. Jan had het hek reeds open gezapt, hij stond haar in de deuropening op te wachten.

‘Goede morgen,’ riep Faneta terwijl ze uitstapte, gekleed in strakke spijkerbroek, een kort met vacht gevoerd jack en met een verbandtrommel in de hand.

‘Hallo,’ zei Jan ‘ik hoorde je al in de verte aankomen.’

Ze liep naar hem toe en hield automatisch haar wang naar hem gericht om de begroetingskussen naar…

Doorgaan

Toegevoegd door Herman op 7 September 2018 om 21.00 — 1 commentaar

De bedrieger bedrogen

De bedrieger bedrogen

Jannes was er een die altijd en eeuwig vooraan stond als er leuke dingen georganiseerd waren en ook in gezelschap dacht hij altijd de lolligste thuis te zijn en had hij er een handje van zo langs zijn neus weg, onder de noemer van een grap, eens iemand voor paal te zetten.

Zo ook tijdens de jacht. De afspraak is geen fazantenhennen schieten, indien iemand zich toch vergist dan wel misdraagt: tien gulden in de pot. U hebt het natuurlijk al…

Doorgaan

Toegevoegd door WeKa op 7 September 2018 om 15.30 — Geen reacties

Jan Rottefanger 6 herhaling

Met zijn jas om de schouders gedrapeerd nam Jan plaats naast Faneta in de deux-chevaux.

‘Blijft u hier lang?’ Vroeg Faneta terwijl ze deinend de weg opdraaiden.

‘Een week of twee, drie, afhankelijk van het succes van mijn missie de zwijnen van het land te jagen en het hek te repareren.’

Faneta had al, tijdens het verzorgen van Jan, met de gedachte gespeeld hem te verleiden om voor haar te poseren. Haar niet aflatende obsessie voor het schilderen van ‘de man’ beheerste haar…

Doorgaan

Toegevoegd door Herman op 7 September 2018 om 8.00 — 2 commentaren

Jan Rottefanger 6

Met zijn jas om de schouders gedrapeerd nam Jan plaats naast Faneta in de deux-chevaux. ‘Blijft u hier lang?’ Vroeg Faneta terwijl ze deinend de weg opdraaiden. ‘Een week of twee, drie, afhankelijk van het succes van mijn missie de zwijnen van het land te jagen en het hek te repareren.’ Faneta had al, tijdens het verzorgen van Jan, met de gedachte gespeeld hem te verleiden om voor haar te poseren. Haar niet aflatende obsessie voor het schilderen van ‘de man’ beheerste haar doen en laten,…

Doorgaan

Toegevoegd door Herman op 6 September 2018 om 8.00 — 12 commentaren

Jan Rottefanger 5

Zoveel mogelijk probeerde hij het zwijnenspoor te volgen. Dat was lastig op de rotsige en keiige grond, alleen daar waar wat gras en kruiden groeiden was het platgelopen spoor zichtbaar. Na enig tijd had hij geen idee meer waar hij was. Hij hoorde een eind verder bergafwaarts, twee schoten.

Hé, jagers in de buurt, vermoedde hij, Jan besloot die richting uit te gaan, die lui kennen het terrein en wellicht hebben ze de hond gezien.

Hij worstelde zich een tijd lang door de stugge…

Doorgaan

Toegevoegd door Herman op 4 September 2018 om 8.30 — 8 commentaren

Nog één keer: wat is nou eigenlijk te veel?

Het verbaast mij grotelijks dat mijn stukje over een oud en nog steeds levend Frans verschijnsel zoveel commentaar teweeg heeft gebracht, gevolgd door een heel interessant, uitgebreid betoog over alcoholgebruik en de mogelijkheden en onmogelijkheden om van alcohol af te komen – met dank aan Theodora, voor dat betoog natuurlijk. Duidelijk is dat de meeste reacties grotendeels op alcolholMISbruik slaan. Maar de belerende toon over een in Frankrijk - en ook in Nederland - dagelijkse consumptie…

Doorgaan

Toegevoegd door Dick Dijs op 2 September 2018 om 11.30 — 21 commentaren

Jan Rottefanger 4

Na ongeveer 20 kilometer werd hij naar links een zijweg in gedirigeerd. Het was een smalle, stijgende bosweg. Jan reed langzaam, bedacht op tegenliggers; passeren leek hem vrijwel onmogelijk. ‘U bent gearriveerd’ riep het GPS apparaat opgewekt na een kwartier bochten draaien. Jan stopte, hij stond bij een zijweg dat duidelijk doodliep op een hek. Hij draaide het pad op en stapte uit. Hij haalde de afstandsbediening annex sleutelhanger voor het hek uit zijn zak en drukte. Het huis werd…

Doorgaan

Toegevoegd door Herman op 2 September 2018 om 7.00 — 2 commentaren

Naast de Hema

Op een terrasje aan het dorpsplein in ons nieuwe Alpendorp zit ik met echtgenoot, onder het genot van een ‘petit blanc’, een werkbespreking te houden - wij weten meestal vrij aardig het nuttige met het aangename te verenigen - als plots dochter gillend van opwinding opbelt. Ze heeft een appartement in Toulouse bemachtigd.

Mijn oudste heeft besloten op eigen benen te gaan staan en is deze zomer een zoektocht naar…

Doorgaan

Toegevoegd door Dorine van der Marel op 1 September 2018 om 10.30 — 6 commentaren

Jan Rottefanger 3

Deze dag, twee weken voor zijn verjaardag zat hij weer in de bekende stoel met naast hem de tandarts die met allerlei puntig en scherp uitziende instrumenten in zijn gebit stond te wroeten.

‘Zeg Jan, heb jij het druk deze weken?’

‘Grollegorgega el,’ reageerde Jan.

De tandarts trok de instrumenten terug om Jan de gelegenheid te geven verstaanbaar te antwoorden.

‘Nou ja, dat gaat wel, de mais is van het land.’

‘Je weet ik heb een tweede huis in Frankrijk met een lap…

Doorgaan

Toegevoegd door Herman op 31 Augustus 2018 om 8.00 — 3 commentaren

Maandarchieven

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

0201

-

Google advertenties

Vacatures via NLFR

-

Advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë (beheerder).   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden