Nederlanders.fr

Hèt netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - zegt het voort!

Waarde Forumvolgers

Moorkoppen, jodekoeken, deze namen voor gebak liggen in Nederland momenteel onder vuur.
Zijn de Fransen met hun ‘ religieuses’ als gebaksnaam nu anticléricale kannibalen?

Wat denkt U daarvan?

Is een Bossche Bol het volgende slachtoffer  bij de ‘ taalkuising ‘ ?
Ik neem er nog eentje bij de koffie, je weet maar nooit ;)

Weergaven: 1434

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20200223, Kunst en Cultuur

Reactie van leroux op 24 Februari 2020 op 1.39

tète de negre (negerzoenen)mag niet meer op de verpakking staan 

Reactie van louise meertens op 24 Februari 2020 op 3.20

Wanneer moorkop niet meer mag dan dient ook blanke vla uit de Nederlandse taal geschrapt te worden.

Als dierenliefhebber en groot bewonderaar van de tekeningen van Beatrix Potter , met name die voor haar roly poly pudding verhaal dan vind ik zeker dat ook ‘gestampte muisjes’ ( die op haar ratjes lijken) op de index prohibitorum thuis hoort. Anticléricale kannibalen Fransen ? Was het eerste maar waar en het tweede zijn ze al eeuwen.  De meesten wekelijks.

Een oud student van mij ‘Jelle Noorman heeft Mijn Frankrijk ( uitgeverij Atlas) geschreven waarvan 1 hoofdstuk Banania heet en een aardig inkijkje geeft in Franse “cultuur”.

" Hoe onschuldig is een chocoladedrankje ? In Frankrijk zijn generaties opgegroeid met een ‘versterkende cacaodrank op basis van bananenmeel’ waar men het liefst bij het ontbijt van geniet. Daarmee steekt het merk die andere bruine zoete drank, Coca-Cola naar de kroon, waarop het bovendien de inheemse traditie en de gezonde reputatie voor heeft. Banania is een instituut , een Frans succesverhaal.Ook de verpakking is legendarisch : felgeel, met een vrolijk lachend gestileerd mannetje dat een dampende mok chocolademelk ophoudt. De mok is wit. Het mannetje zwart.Hij draagt een rode fez met een blauw kwastje. Dit moet een Afrikaan voorstellen, zoveel is duidelijk. Gezien de ingrediënten van het product ligt aan deze afbeelding een zekere logica ten grondslag. Wie aan cacao en bananen denkt, denkt al gauw aan Afrika, met grote exporteurs als Kameroen en Ivoorkust. De naam klinkt ook exotisch in combinatie met de slogan die al sinds jaren niet meer wordt gebruikt, maar die de gemiddelde Fransman er onmiddellijk bij denkt :’Y’ a bon...Banania!. Men had ook kunnen kiezen voor ‘C’est bon’ of ‘C’est bien’ om aan te geven hoe lekker en goed deze drank smaakt, maar ‘Y’a bon was pidgin - Neger-Frans, zo men wil-, wat in combinatie met de afbeelding onmiddellijk associaties opriep met de koloniën op het donkere continent. En dat waren vanaf het begin positieve, zij het niet volkomen accurate associaties.De receptuur van Banania heeft inderdaad een exotische herkomst. Een avontuurlijk ingestelde Fransman, de voormalige bankier en journalist Pierre Lardet, kreeg in 1909 op een van zijn verre reizen een drankje voorgezet, gemaakt van bananenmeel , gemalen granen, cacao, suiker en water, Hij bevond zich op dat moment echter niet in Afrika, maar in Midden-Amerika, in Nicaragua, om precies te zijn. Vele eeuwen eerder hadden de Maya’s er ongeveer hetzelfde gedronken. Terug in Frankrijk maakte Lardet samen met een bevriende apotheker de drank na, die vanaf 1912 in poedervorm werd geproduceerd.Twee jaar later , vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, werd de merknaam Banania gedeponeerd en verscheen op de dozen en blikjes een afbeelding van vrouw met Antilliaanse hoofddoek die aan een kopje nipt.Met deze ‘Antillaise’ begon een marketingstrategie die even uitgekiend als misleidend was.Een afbeelding van een stoere Maya-indiaan zou meer voor de hand hebben gelegen, maar Nicaragua maakte geen deel uit van het Franse koloniale imperium en kon dus geen chauvinistische gevoelens losmaken. Op de Franse Antillen werden ook bananen- en cacaobomen verbouwd, dus de keuze was te billijken, vooral omdat men met dit plaatje in Midden-Amerika bleef. Daar kwam in 1915 verandering in. De Fransen hadden inmiddels kennis gemaakt met de “ Tirailleurs Sénégalais”, de Senegalese infanteristen, van wie er onmiddellijk na de mobilisatie zes bataljons vanuit West-Afrika naar Frankrijk waren verscheept. Ze veroorzaakten bij aankomst een sensatie, die overigens niet lang duurde, aangezien ze linea recta naar het front werden gestuurd. Maar de eerste indruk beklijfde: tot dan toe waren negers voor de Fransen de halfnaakte wilden geweest die ze kenden uit de schoolboeken en de getuigenissen van missiepriesters of van koloniale tentoonstellingen en exotische revues. De mannen die nu in drommen op hun grondgebied arriveerden om voor hen te strijden, waren gedisciplineerd en imposant in hun uitheemse uniformen met rode fez, en konden slechts bewondering afdwingen.Toen er in 1915 opnieuw een contingent van dertigduizend Afrikanen naar Frankrijk werd gestuurd, kwam Pierre Lardet op het idee het beeld van de populaire zwarte soldaat te exploiteren voor zijn chocoladepoeder. Op de verpakking van Banania verscheen een monter lachende Tirailleur die, gezeten op een rieten mand , in vol ornaat en met een geweer aan zijn voeten, onder een boom een kom Banania zat leeg te lepelen. Onder aan de illustratie stond zijn commentaar : Y’a bon. Hij werd spoedig bekend als ‘l’ami y’a bon’en werd het symbool van de trouwe inboorling die als dank voor de beschaving en de weldaden die de kolonisator zijn volk heeft gebracht, te allen tijde klaarstaat om het moederland in nood te helpen.Zonder enig gêne werd dit imago door de cacaofabrikanten gebruikt en benadrukt, totdat product en symbool ongeveer samenvielen: het donkerbruine , zoete poeder dat het gestel versterken zou, stond gelijk aan de donkerbruine vriendelijke man die de troepen kwam versterken. Als men er al een hommage in wil zien, dan was het er een van de meest neerbuigende soort. Lardet had de wetten van de commercie in elk geval uitstekend door en stelde de toekomst en de reputatie van zijn merk definitief veilig door veertien wagonladingen Banania naar het front te sturen met dev reclameboodschap : ‘Voor onze soldaten, het voedzame ontbijt waar ze zo lang op kunnen teren en dat maar zo weinig plaats inneemt.’ Het verhaal van de blijmoedige negers die vrijwillig hun steentje kwamen bijdragen in de Franse strijd tegen de Duitsers is een mythe die het zicht beneemt op een tragische werkelijkheid. "

Vous Tirailleurs Sénégalais, mes frères noirs à la main

chaude sous la glace et la mort

Qui pourra vous chanter si ce n’est votre fréred’armes,

votre frére de sang ?

Je ne laisserai pas la parole aux ministres, et pas aux

généraux.

Je ne laisserai pas – non ! – les louanges de mépris vous

enterrer furtivement.

Vous n’etes pas des pauvres aux poches vides sans honneur

Mais je déchirerai les rires banania sur tous les murs de

France.

Car les poètes chantaient les fleurs artificielles des nuits de

Montparnasse

Ils chantaient la nonchalance des chalands sur les canaux

de moire et de simarre

Ils chantaient le désespoir distingué des poètes tuberculeux

Car les poètes chantaient les rêves des clochards sous

l’élégance des ponts blancs

Car les poètes chantaient les héros, et votre rire n’était pas

sérieux, votre peau noire pas classique.

( Léopold Sédar Senghor 1906-2001 in Hosties noires uit 1948 )

Reactie van A.L. Longayroux op 24 Februari 2020 op 7.53

Dank Louise voor deze toelichting.

Virtueel  presenteer ik je bij de koffie een lekker gebakje ;)

Reactie van Jean op 24 Februari 2020 op 8.21

Inderdaad, lekkere smul gebakjes, maar met vreemde namen (in deze huidige tijd).

Je moet gewoon de namen veranderen, officieel, en dan gewoon door blijven eten.

Jean

Reactie van Henk Rientjes op 24 Februari 2020 op 9.10

Moorkop is gewoon cultureel erfgoed net zoals al die andere lekkernijen die ineens niet meer kunnen wat een onzin

Reactie van En Laurenc op 24 Februari 2020 op 10.10

Ik vind ook dat  mannelijke (le) en vrouwelijke woorden (la) vervangen moeten worden door iets genderneutraals als LU. Dus LU maison en LU jardin. Kunnen wij als Nederlanders hier niet het voortouw in nemen?   

Reactie van Jean op 24 Februari 2020 op 10.25

Nou "En Laurence" dan moet je ook de lidwoorden DE en HET in het Nederlands vervangen door een neutraal lidwoord.

Reactie van Theodor Strauss op 24 Februari 2020 op 11.04
Nog meer onzin. Hou eree op. Dit forum verdient beter.
Reactie van louise meertens op 24 Februari 2020 op 11.07

De mens is mannelijk tenzij hij een vrouw is dan is zij onzijdig.  ( dat mens van boven of dat nare mens )

Reactie van Bert op 24 Februari 2020 op 11.48

En zijweg veranderen in een weg naar rechts ! Sla je toch een zijweg in dan kom je op een zwarte  och jee ik bedoel LIJST te staan. En @Jean verander lidwoord svp want dat is man onvriendelijk !

Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels. 

Je moet lid zijn van Nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Nederlanders.fr

GA DIRECT NAAR:

ENTREPRISE | SPONSORS

© 2022   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden