Pont-l’Évêque

Pont-l’Évêque is meer bekend door de kaas met die naam, die overal in Europa, en daarbuiten, wordt verkocht dan door het Normandische dorp met die naam. Pont-l’Évêque is één van de 46 Franse AOP-kazen, één van de 365 kazen die Frankrijk rijk is (aldus Charles de Gaulle), één van de 400 tot 500 verschillende kazen die Frankrijk vandaag de dag produceert.

Maar een handvol van al die kazen heeft dezelfde bekendheid en grote schare aan liefhebbers binnen en buiten Frankrijk als de Pont-l’Évêque
Volgens de enthousiaste eigenaar, David Raquet, van de Fromagerie La Dégusterie in het centrum van het dorp, ligt dat niet alleen aan de zo uitzonderlijke kwaliteit van de kaas. Er zijn nog maar vijf produceten over van deze kaas, dus dan zal het aan de uitzonderlijke marketingkwaliteiten liggen van het genootschap dat deze kaas promoot. Zodanige uitzonderlijke marketingkwaliteiten, dat veel andere kaasproducenten, wijnproducenten en zelfs gîte-eigenaren daar nog wat van kunnen leren.

We gaan hier niet twisten over de smaak van Pont-l’Évêque. Het is een kaas die ruikt naar stal, naar boter, naar het land zelf. In de achttiende eeuw was Normandië geen streek van luxe. Het was boerenland met koeien, natte weiden, modderige wegen. Boeren maakten kaas om melk te bewaren, niet om indruk te maken. Pont-l’Évêque was compact, vierkant, stevig genoeg om te reizen. De vierkante vorm doet niets af en voegt niets toe aan de smaak, maar maakte de kaas uniek en herkenbaar. Dat was de eerste marketingstap, die de Normandiërs eeuwen geleden al begrepen.

Langs handelsroutes belandde de kaas steeds vaker buiten het dorp en eind achttiende eeuw op Parijse markten. Daar gebeurde iets bijzonders. Tussen de verfijnde kazen en modieuze nieuwigheden viel Pont-l’Évêque op. Niet door elegantie, maar door karakter. De geur was uitgesproken: boers, maar niet grof. Tweede marketingles: zorgen voor een constante kwaliteit. Klein uitstapje: waarom smaakt Rhônewijn zo verschillend tussen de ene en andere producent? Slechte marketing dus. Parenthèse sluiten.

Herbergiers ontdekten de Pont-l’Évêque als ideale afsluiter van de maaltijd: stevig, zonder te overheersen. TIn de negentiende eeuw dook Pont-l’Évêque op in stadshuizen en op tafels waar men graag deed alsof men eenvoud waardeerde. Zolang die maar goed smaakte. Derde marketingles: durf tegendraads te zijn. Pont-l’Évêque deed niet alsof hij verfijnd was. Geen hofkaas met opsmuk, maar een boerenkaas die zijn plek opeiste door consistentie en kwaliteit. Zo werd hij een symbool van iets typisch Frans: respect voor oorsprong, zelfs wanneer die oorsprong modderig is.

David Raquet weet het verhaal leuk te brengen, zijn shop is een luilekkerland voor iedereen die Normandische producten weet te waarderen. Hij geeft op zaterdag ook les in Normandische kazen, zodat iedereen zijn lievelingskaas kan ontdekken. Dat wilt u toch ook wel weten, wat uw lievelings-Normandische kaas is? Dan moet u dus afreizen naar het oergezellige stadje Pont-l’Évêque, in het hart van Normandië en naar de rue Saint Michel, waar de Fromagerie La Dégusterie is gevestigd!