De berichten van Wim VAN TEEFFELEN (187)

We zijn begonnen met het schrijven van het boek '46 Franse kaasverhalen' naar aanleiding van onze kaasreis, waarover ik al een paar keer op dit forum mocht vertellen. De planning is dat het boek uitkomt in mei 2027. Ja, dat duurt nog lang!

We hebben inmiddels een website gecreëerd http://www.46fransekaasverhalen.nl met daarop allerlei wetenswaardigheden rondom het boek. Maar ook over het schrijfproces, met…

Dit voorjaar heb ik, tijdens onze Tour de Fromages, een paar keer een artikeltje geplaatst op dit forum, en daarbij steeds een andere kaas in de belangstelling gezet.

Onze reis van twee maanden langs alle 46 Franse kazen met een AOP-label zit er op. Het was spannend, het was avontuurlijk, het was bij tijd en wijlen zwaar, maar we zijn weer thuis en na een paar weken ‘even geen kaas’ zijn we aan het schrijven gegaan. Volgend jaar komt het boek uit met de titel ’46 Franse kaasverhalen’…

Onze kaas road-trip zit erop. Twee maanden lang zijn we door Frankrijk getrokken, om de productieplekken van alle 46 Franse kazen met AOP-label te bezoeken. Alle 46 kazen (+1 want terwijl we onderweg waren heeft nog een kaas het label gekregen) hebben een verhaal, soms meerdere verhalen. Enkele van die verhalen heb ik in de afgelopen weken geplaatst op dit forum. Alle verhalen, en nog veel meer, zullen worden opgenomen in het boek met de werktitel “46 (+1) Franse Kaasverhalen” dat volgend…

We reden deze week kriskras door de Jura om de streekkazen te proeven, dus ook de Morbier. Dat is die kaas met die zwarte streep erdoorheen. We wilden ook de Mont’Or proeven, maar het officiële verkooptijdvak daarvoor was al verstreken. Hij mag jaarlijks na 10 mei (en dat is een keiharde datum) niet meer verkocht worden. Dat is een onderwerp voor een heel ander verhaal. Terig naar de Morbier.

De boeren in de Jura maakten vooral Comté. Maar vroeger, zeker in de winter, leverde de…

Ik heb altijd al eens een artikeltje willen schrijven met het woord ‘proliferatie’ erin. En dit is de gelegenheid.

Het zit zo: We hebben de afgelopen week de Savoie doorkruist en de productieplekken bezocht van alle vijf de Savoyaardse AOP-kazen: Tome de Bauges, Beaufort, Reblochon, Chevrotin & Abondance. Abondance mocht in de titel, want die vonden we de lekkerste van de vijf. Ik wil het dus hebben over de kazen van de Savoie, als voorbeeld voor de proliferatie van kazen die…

Afgelopen week reden we door een dorp in de Cantal, waar beide restaurants verdwenen waren (ondanks dat ze nog gewoon op internet werden aangeprezen). De luiken zaten dicht, op één zat een verbleekt ‘A Vendre’ bord. Op het plein zat één oude man op een verveloos bankje. Alleen het reclamebord voor kaas was nieuw.

We doorkruisten het zuidelijke deel van de Auvergne en waren daar voor de beroemde kazen van deze regio: de Cantal, de Salers, de St-Nectaire en de Bleu d’Auvergne. Heel veel…

We stonden deze week in de beroemde Franse kaasspeciaalzaak Mons in Montbrison (dat was hun eerste zaak, later zijn er veel meer gevolgd overal in Frankrijk) waar we een indrukwekkende verzameling geitenkaasjes zagen liggen: crottin, cabécou, chavignol, pélardon, banon, valençay, rigotte, picodon en nog een paar waarvan we de naam meteen weer vergeten waren. En daar tussenin lag het kleine Rocamadour kaasje. Elk etiket, elke kaasverkoper vertelt hetzelfde verhaal bij al die kaasjes:…

Bleu des Causses is een blauwschimmelkaas die op exact dezelfde manier behoort te worden geproduceerd als de beroemde Roquefort, maar dan niet met schapenmelk, maar met koeienmelk. Dat is de simpelste beschrijving van Bleu des Causses die ik kan geven. Deze kaas heeft zijn eigen AOP-label (Appellation d’Origine Protégée). Voor sommigen, die Roquefort iets te heftig vinden, is de Bleu des Causses een fijn alternatief.

Bij ons bezoek aan Rivière-sur-Tarn in de Aveyron, waar één van de…

Op onze kaas road-trip zijn we al door veel dorpen gekomen, waar helemaal niets gebeurt, waar de stilte door de straten klotst. Maar we kennen allemaal van die dorpen in Frankrijk, die bekend staan om hun kasteel, of hun kathedraal of hun strand. Roquefort-sur-Soulzon is ook zo’n bekend dorp, maar die dankt zijn naam aan iets heel anders: een kaas. Dit kleine dorp in de Aveyron, met nog geen 600 inwoners, staat al generaties lang in de schijnwerpers van fijnproevers, dagjesmensen en…

Op onze kaasreis van negen weken door Frankrijk, hebben we in de tweede week Touraine aan gedaan. Dat was dus de hele week geitenkaasjes proeven.

Twee opvallende observaties:

Een ervaren kaasmaakster in Sainte-Maure-de-Touraine (één van de vijf AOP kazen in de Touraine) merkte op dat al die verschillende geitenkaasjes in de regio op dezelfde manier worden gemaakt met geitenmelk van geiten die grazen in nagenoeg dezelfde velden. Er zijn, vinden wij, teveel AOP kaasjes in de…

Pont-l’Évêque is meer bekend door de kaas met die naam, die overal in Europa, en daarbuiten, wordt verkocht dan door het Normandische dorp met die naam. Pont-l’Évêque is één van de 46 Franse AOP-kazen, één van de 365 kazen die Frankrijk rijk is (aldus Charles de Gaulle), één van de 400 tot 500 verschillende kazen die Frankrijk vandaag de dag produceert.

Maar een handvol…

Jazeker, 'road-trip' is inmiddels een Frans woord, ik kom hem overal tegen! En wij gaan een Franse road-trip maken!

‘Maar jullie hadden Frankrijk toch de rug toegekeerd?’

‘Ja en nee. Na 19 jaar werken aan de achterkant van Frankrijk (waar de bureaucraten, de vele overheidsorganisaties, de niet altijd even betrouwbare makelaars en vele andere schimmige figuren en organisaties zich ophouden), waren we voor anderhalf jaar wel even klaar met Frankrijk. Maar het blijft kriebelen…dus…

Nieuwe on-line banken zijn snel in opkomst in Frankrijk en daar is een goede reden voor! De bestaande grootbanken zijn duur, bureaucratisch en slecht in service. Dat is althans de mening van het overgrote deel van de Nederlanders die zich hebben gevestigd in Frankrijk en die we in de loop der jaren hebben gesproken. Berucht is natuurlijk het voorbeeld van vestigingen van de Credit Agricole op het platteland, waar je pas geld naar het buitenland mag overmaken na toestemming van de directeur…

Tenzij de tijden echt veranderd zijn, emigreren er nog steeds zo’n 1000 Nederlandse families (stellen en gezinnen) naar Frankrijk, elk jaar. Verreweg de meesten op basis van een Franse koopwoning. Daarnaast worden zo’n 1500 Franse woningen per jaar gekocht door Nederlanders (dit zijn cijfers van voor corona, en ik hou de statistieken niet meer bij, dus ik kan niet garanderen dat dit nog klopt). Dat betekent dat zo’n 2500 Frans huizen door Nederlanders worden gekocht per jaar (en worden er…

Ik schreef dit blogje eerder, op 15 augustus vorig jaar. Maria Tenhemelopneming weet ik nog uit mijn Katholieke opvoeding, oftewel Assumption in het Frans. Alweer een Franse feestdag. Een van de 11 officiële feestdagen op de Franse kalender en nee, ze zijn niet mooi verdeeld over het kalenderjaar. In mei heb je bv op 1 mei de Dag van de Arbeid (La Fête du Travail), op 8 mei Bevrijdingsdag (Victoire) en meestal Hemelvaartdag (Ascension, in 2026 op 14 mei). Drie vakantiedagen binnen een halve…

Bijna twintig jaar lang hebben we gewerkt aan de ‘achterkant’ van Frankrijk: de voor een gewone bezoeker onzichtbare kant van Frankrijk, een kant die je niet ziet of voelt als je over de péage in de richting van Spanje scheurt, of als je over de nationale van dorpje naar dorpje rijdt, op tijd stoppend voor een plat du jour op dat leuke pleintje in de schaduw van de platanen op dat terrasje met wankele tafeltjes en blauwe stoeltjes of voor een pression in de ondergaande zon.

De…

La Société Civile Immobilière (SCI), wie kent hem nog ? Twintig tot dertig jaar geleden, toen de grote golf Nederlandse emigranten naar Frankrijk echt goed op gang was gekomen, waren er Nederlandse adviseurs die bij elke aankoop van Frans onroerend goed adviseerden om dat vooral te doen via een SCI. Helemaal duidelijk waarom dat zo nodig moest werd het nooit. Iets met erfrecht of zo, begrepen de meeste emigranten. Maar ze spraken te slecht Frans of kenden in elk geval de Franse wetten en…

Gedurende de bijna twintig jaar dat we Nederlanders en Vlamingen hebben geassisteerd bij hun emigratie naar Frankrijk, was voor onze klanten het starten of overnemen van een klein toeristisch bedrijf verreweg de populairste manier om in Frankrijk een inkomen te verwerven. Het ging dan om een kleine camping of hotelletje, gîtes of chambres d’hôtes. Sinds we ons bedrijf aan een nieuw team hebben overgedragen, is deze stroom emigranten, naar ik heb begrepen, gewoon doorgegaan, zo niet nog…

De stroom Nederlandse emigranten naar Frankrijk gaat gewoon door. Niet dat we de cijfers nog bijhouden, we hebben ons immers teruggetrokken uit de dagelijkse emigratieverhalen. De trend die wij vijf jaar geleden al zagen is alleen nog maar verstrekt: Elk jaar verkopen vele honderden Nederlanders hun Nederlandse huis en gebruiken de overwaarde om een huis te kopen op het Franse platteland. Bijna altijd zonder hypotheek. Niet alleen kunnen ze dan gaan wonen in het land van hun dromen, genieten…

Voor veel Nederlandse emigranten in Frankrijk is ‘het helemaal anders gaan doen’ vaak een belangrijke drijfveer. Niet alleen in een andere land gaan wonen (andere taal, andere cultuur, andere gewoontes), maar ook gelijk iets heel anders gaan doen. Iemand met een medisch beroep (waar heel veel vraag naar is op het Franse platteland) wil zijn beroep (met een zeker inkomen) niet meer uitoefenen maar kiest voor een toekomst als chambre d’hôtes-exploitant met een onzeker inkomen. Een goede…